|
Loop mee met de gezelligste loop van Nederland!
Wil je dit jaar graag (eens) met de Dam tot Damloop meelopen? De Dam tot Damloop was dit jaar binnen 2 uur uitverkocht. Grote kans dat jij één van de vele honderden lopers bent die geen startbewijs voor de Dam tot Damloop hebt kunnen bemachtigen. Wij bieden je nu een unieke kans om mee te lopen! Stuur vandaag nog jouw mooiste 10, 15/16 of halve marathon ervaring naar ons. Dit kan door het sturen van een PB (Privé bericht) aan Team of via ons contact formulier:
Klik hier
Winnaars bekend! 2 september 2010:
Uit alle inzendingen hebben wij 2 winnaars gehaald met hun mooiste hardloop verhaal. En wat voor een verhaal. Om kippenvel van te krijgen! Ook het team van activetogether wil weer lopen na deze verhalen. Het liefst vandaag nog! Omdat er naast deze 2 zeer mooie verhalen te veel korte verhalen zijn ingezonden, hebben wij tot aan de Damloop nog steeds 1 startbewijs te winnen! Dus hardlopers, wie nog een mooi en bijzonder hardloopverhaal heeft... Stel hem op en stuur deze naar ons! De eerste zal winnen...
De 2 winnaars zijn: Alex M. en Activetogether lid IngeG!
Alex en Inge van harte gefeliciteerd! Jullie zullen samen aan de uitverkochte 26e Dam tot Damloop meelopen!
Alex M:
27 juni 2010, Roosendaal. De zon heeft er zin in vandaag. Het kwik stijgt al snel naar dertig graden... Vele Nederlanders zoeken verkoeling aan het strand of drinken een koud glas bier op een terras. Anderen dobberen in een zwembadje in de achtertuin... Voor ruim 2000 fanaten, waaronder ondergetekende, staat een andere activiteit op het programma. 'Ben je wel helemaal lekker?', vragen mensen aan me. 'Kan niet beter', is mijn antwoord. Ik heb er zin in. Op het programma staat de Halve Marathon van Roosendaal. 21,1 kilometer. Mijn persoonlijk record van 1.36 uur zal ik niet breken, maar de uitdaging is er niet minder groot om. Mijn lichaam en mijn geest zoeken deze middag de grenzen. Een spannend en fascinerend idee.
Vele toeschouwers kijken rond 16.30 uur op een groot scherm naar de wedstrijd Engeland-Duitsland, maar wij - de lopers - krijgen niets mee van de blunder van scheidsrechter Rosetti. Wij gaan de strijd met de elementen aan. Onder een kletterend applaus lopen wij Roosendaal in. Velen, waaronder ik, weten niet wat ons te wachten staat. Hoewel ik al heel wat wedstrijden achter mijn naam heb staan, heb ik nog niet eerder gelopen bij dertig graden plus. De eerste kilometers gaan redelijk. Zoals altijd, zoek ik mijn ritme. Bewust neem ik alle drankjes aan die voorhanden zijn. Dan, na een kilometer of drie, begin ik te merken dat deze wedstrijd anders is dan alle voorgaande. De hitte slaat toe. Het is lastig om mijn adem te vinden en mijn keel is droog. De drankjes hebben blijkbaar niet geholpen. Links en rechts halen andere lopers me in? Hebben zij geen last van de warmte? Nors vervolg ik mijn weg. Doorlopen en kijken hoe de wedstrijd zich ontwikkelt. Ik hou me vast aan een gedachte: meestal word ik sterker naarmate de finishlijn dichterbij komt. Hoera, ook ditmaal laat mijn lichaam me niet in de steek! Na acht kilometer hervind ik mezelf, kan ik het tempo opvoeren en begin ik te glimlachen. Ondanks de dertig graden plus voel ik me plotseling kiplekker. De kilometers vliegen om en ik heb de kracht weer om me aan tegenstanders op te trekken. Pas tegen het einde van de race merk ik weer dat de omstandigheden toch echt tropisch zijn. Maar dan draagt het publiek me naar de finish. Na een uur en 39 minuten heb ik de 21,1 kilometer voldaan. 'Het was zwaar, he', zegt een andere loper tegen me. Zeker, maar we zijn de strijd aangegaan. En we hebben gewonnen. Hoe extremer de omstandigheden, des te groter de uitdaging. Hopen dat het tijdens de Dam tot Damloop ook warm is. Of koud. Of regenachtig. Het maakt eigenlijk niet uit wat voor weer het is. Een uitdaging is er altijd.
Inge G:
Mijn mooiste 1/4 marathon (10,5km) ervaring:
Dat is toch wel de "Egmond halve marathon 2008" waar ik de 1/4 marathon liep. In september 2007 was ik met Start to run begonnen met hardlopen. Na de cursus stelde de trainers voor om voor een klein bedrag ons nog 10 weken extra te trainen om ons klaar te stomen voor de 1/4 marathon van Egmond. Ik had al wel een 10km wedstrijd in Amstelveen gelopen, maar dit was de eerste loop waar het woord 'marathon' in voor kwam.
Het trainen ging bij mij of geweldig, of totaal niet. Ik was heel erg bang voor een slechte dag op DE dag van Egmond. Als een klein kind was ik veels te vroeg wakker. Ik had allerlei rituelen bedacht, zoals de zonnegroet, speciaal ontbijt, op gezette tijden een sportdrankje enz enz. Het gevolg: ik was al moe toen ik in de trein zat. Mede door het blok nachtdienst (4 nachten) waar ik woensdag uit was gekomen en het feestje dat mijn bovenburen die nacht vierden. Maar eenmaal aangekomen in Egmond zorgde het hele gebeuren voor een mega adrenaline shot! Wat was dit gaaf!
Na het startsein begon ik uiteraard (beginnersfout) veels te snel. Ik liet m`n snelheid wat zakken en genoot van alles om me heen. Voordat ik het wist, had ik al 4 km gehad. Het 'gaan voor een bepaalde eindtijd' had ik al snel losgelaten. Ik startte in het laatste vak en werd gedwongen om in een bepaald tempo te lopen. Maar dat maakte niet uit. Het was zo'n happening. Bij het strand verlaten was er een opstopping, even op adem komen. Ineens zie ik het bordje '8 km' staan. Ik had het gevoel net 2 km gelopen te hebben. Het laatste stuk ben ik flink gaan versnellen. Heerlijk om veel mensen op het laatste moment inhalen.
Uiteindelijke eindtijd 1h06m04s. Niet slecht met de langzame start, de opstopping bij het strand verlaten meegerekend. Plus dat ik pas 5 maanden tot de hardloop community behoorde!
 |
RSS feed Reacties
